odrzucenie spadku

Jak przyjąć albo odrzucić spadek? [INSTRUKCJA]

Gdy ustalony zostanie już kręg spadkobierców, czy to na podstawie przepisów ustawy, czy w oparciu o testament, każdy ze spadkobierców ma sześć miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o powołaniu do spadku na to, aby przyjąć albo odrzucić spadek.

Jak przyjąć albo odrzucić spadek?

Kodeks cywilny rozróżnia dwa rodzaje przyjęcia spadku: przyjęcie proste, czyli takie, które nie ogranicza odpowiedzialności za długi spadkowe, a więc w przypadku, gdy spadkodawca pozostawił po sobie długi, które przewyższają wartość spadku, spadkobierca za te długi odpowiada całym swoim majątkiem, oraz przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza, czyli z ograniczeniem odpowiedzialności za długi spadkowe do wartości spadku.

W sytuacji, gdy wiemy, iż spadkodawca pozostawił po sobie długi, bezpieczniejszym wyborem będzie przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Możliwe jest także odrzucenie spadku. Gdy jeden ze spadkobierców spadek odrzucił, zostaje on wyłączony z dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku.

W razie, gdy minie termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu czy odrzuceniu spadku, przyjmuje się, że spadkobierca przyjął spadek wprost, czyli bez ograniczenia odpowiedzialności za długi spadkowe. Jednakże, gdy spadkobiercą jest osoba nieletnia albo osoba, co do której istnieje podstawa do jej całkowitego ubezwłasnowolnienia, albo osoba prawna, brak oświadczenia spadkobiercy w terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza.

Ponadto, jeżeli jeden ze spadkobierców przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza, uważa się, że także spadkobiercy, którzy nie złożyli w terminie żadnego oświadczenia, przyjęli spadek z dobrodziejstwem inwentarza.

Należy pamiętać, iż oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku nie może być odwołane.

Oświadczenie o prostym przyjęciu spadku lub z dobrodziejstwem inwentarza albo o odrzuceniu spadku może być złożone przed notariuszem, lub w sądzie rejonowym, w którego okręgu znajduje się miejsce zamieszkania lub pobytu składającego oświadczenie, czyli spadkobiercy. Notariusz lub sąd przesyła następnie takie oświadczenie, wraz z załącznikami, do sądu spadku, którym z kolei jest sąd właściwy dla ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy.

Stosowne oświadczenie powinno zawierać: imię i nazwisko spadkodawcy, datę i miejsce jego śmierci oraz miejsce jego ostatniego zamieszkania; tytuł powołania do spadku, czyli to, czy zostaliśmy powołani w testamencie, czy na podstawie ustawy oraz treść złożonego oświadczenia, a więc czy przyjmujemy spadek wprost, bądź z dobrodziejstwem inwentarza.

Przy oświadczeniu należy złożyć wypis aktu zgonu spadkodawcy albo prawomocne orzeczenie sądowe o uznaniu za zmarłego lub o stwierdzeniu zgonu, jeżeli dowody te nie zostały już poprzednio złożone.